Haritalara Bilgi Aktarmada Kullanılan Yöntemler

Yeryüzünün tüm kısımlarını ve ya bazı bölgelerini kus bakısı olarak görülen görüntünün belirli oranda küçültüp bir düzleme aktarılır ve böylece harita oluşur. Haritayı oluştururken belli yöntemler kullanılır.

– Kabartma Yöntemi:Yer şekillerinin belirli bir oranda üç boyutlu olacak şekilde küçülterek oluşturulan bir çizim yöntemidir. Kabartma yöntemi kullanılırken ilk başta haritanın kuzeybatı kösesine kırk beş derecelik bir açı kullanarak ışıklandırma yapılmalıdır. Işık alan kısımlar açık, ışık alamayan kısımlar koyu olarak gösterilir. Yükselti basamakları gösterilmez. Fazla ayrıntıya girmediği için bu yöntem tercih edilmez.

-Gölgelendirme Yöntemi: Haritadaki yeryüzü şekillerinin bir köşesinden 45°lik bir eğimle ışık geldiği varsayılır. Işığın düştüğü yerler açık renk, ışığın düşmediği yerler yani bu yerlerde vadi içleri, dağ arkası gibi yerler ise koyu renk ile ifade edilir. Bu yöntemde ayrıntıya girmediği için kullanılmıyor.

-Tarama Yöntemi: Haritada çizgiler eğime paraleldir ve yükselti aşamalarını gösterir. Çizgiler kısa, sık ve kalın tutulmuşsa orada eğimin fazla olduğunu işaret eder. Eğim az ise  orada çizgiler ince, uzun ve seyrek şekildedir. Yüzey şekilleri hakkında genel bir bilgiye sahip olmamızı sağlar.

-Renklendirme Yöntemi: Harita çizilirken, yeryüzü şekillerinin daha net görülebilmesi için yükselti aşamalarına göre renkler verilir. Sık kullanılan bir yöntemdir.

-İzohips (Eş Yükselti) Yöntemi: En sık kullanılan yöntemdir. Deniz seviyesinden başlar ve aynı yükseltiye sahip noktaların birleştirilmesiyle oluşan eğrilere bakılarak anlaşılan yöntemdir. Eş yükseltiye sahip eğrilerinin sayısına ve eğriler arasındaki uzaklığa bakarak şeklin yükseltisine ve eğim durumu anlaşılır.

2 Yorum
  1. 15 Kasım 2014

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir