Türk Tasavvuf Düşüncesinde Ölüm

Hayat kadar gerçek olan ölüm, insanların tamamını ilgilendirmektedir. Birçok insan için ölüm, endie, hüzün ve ümitsizlik arzederken, tasavvufî düüncede, “eb-i arûs” (Düün Gecesi) sevgili ile kavuma ve vuslat anı olarak deerlendirilmitir.

Tasavvufî düüncede ölüm olgusuna gereken deer verilmi, ölmeden önce ölmek sırrına eren Allah dostları onu düün gecesi olarak telakki etmilerdir. Onlara göre ölüm, ikinci ve ebedî bir hayatın balangıcıdır. Bu sebeple, mutasavvıflar iradî ölüm dedikleri, insanın tabiî istek ve arzularının disipline edilmesi eklinde tanımlanan ölüme ehemmiyet vermilerdir. Dolayısıyla, yaptıkları bütün faaliyetlerde nefislerini deil bütün insanlıın yararını düünmek gibi bir erdemin sahibi olmulardır. Bu

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir